بردمش کافی شاپ و یه خرده زهره ماری به خردش دادم و برای آنکه عذاب وجدان خودم و کم کمک کم  کنم بهش گفتم برای اونکه باور کنی داری خوب خوب می شی، فکر کن تا تولدت بیشتر زنده نیستی، پس یالا، بجنب، زندگی کن ...

.

.

.

.

.

تولدش ۳ روز دیگست   (من یادم نبود هنوز روانشناسی نخوندم)

.

.

.

از هم اکنون نیازمند یاری سبزتان هستیم (اینو جدی می گما)